Afgelopen zomer hebben wij met de kerk van Doesburg/Angerlo, in samenwerking met World Servants, een prachtige reis gemaakt naar Roemenië. In Klokgeluiden heeft u de afgelopen maanden regelmatig kunnen lezen over alle acties die we hebben gehouden voor Roemenië. Maar dan nu ook een terugblik van wat we hebben ervaren in Roemenië!
We zijn met de trein erheen gegaan. ’s Morgens heel vroeg stonden we op station Deventer en zwaaide de familie ons uit. De reis ging heel goed, maar onze tassen waren wel heel zwaar! We gaven ze daarom de naam ‘red bricks’. De rode tassen die u op de foto ziet, hadden we gekregen van World Servants en daarin moesten we alle spullen stoppen die we voor de reis nodig hadden. We mochten geen andere tassen meenemen behalve handbagage.
Over de nachttrein die we hadden vanaf Wenen naar Sighisoara, waren de meningen verdeeld. Sommigen vonden het verschrikkelijk slapen (er was herrie van de trein en het was heel warm), anderen vonden het heel gaaf om mee te maken.
Na onze aankomst hebben we geluncht en later die middag hebben we de Roemeense vrijwilligers die later in de week mee zouden gaan op kamp, ontmoet. Op zondag was het snikheet en zijn we naar een kerkdienst geweest in Sighisoara. Drie jonge mensen werden gedoopt. Bijzonder om mee te maken.
Op maandag splitste onze groep zich. Eén gedeelte ging met de Roemeense jongeren op kamp, het andere gedeelte bleef klussen in het dorp bij Roma families. Aan het einde van de week zouden de kampgangers weer terugkomen.
Noömi is mee geweest op kamp en zij vond de ‘worship’ heel erg leuk; dit was een moment van een half uur samen zingen. Daarna kwam er een preek (dat was dan wel weer saai). Tijdens het kamp verzorgden de Nederlandse jongeren elke middag een uurtje activiteiten voor de Roemeense jongeren. Twee tolken vertaalden dan. Het was superleuk om andere jongeren te ontmoeten. Jongeren die totaal anders leven dan jijzelf. Jongeren die helemaal niet bezig zijn met hoe je eruit ziet en of je populair bent of niet. Ze waren superblij dat ze konden douchen op de kamplocatie! Dat was thuis niet vanzelfsprekend voor iedereen.
Jana bleef in Danes om te klussen bij enkele Roma gezinnen. Ook werd er bij het centrum van Perspective Danes flink gezaagd om de houten toiletgebouwen later in die week te kunnen plaatsen bij gezinnen. Deze toiletgebouwen werden dan in de tuin geplaatst, dus geen toilet binnen!
Het was indrukwekkend om thuis te mogen komen bij een gezin waarbij je zag met hoe weinig ze leefden. Een huisje met één kamer waar vader, moeder en twee jonge kinderen leefden. De ouders sliepen op een vieze matras en de kinderen sliepen samen op één slaapbank. Ze vonden het superfijn dat de Nederlandse jongeren hun muren kwamen schilderen. Ook het plafond werd geschilderd, dit kon bijna vanaf de grond gedaan worden, zo laag was dit plafond. Omdat ze kookten en de kamer verwarmden met één kacheltje, was het plafond heel bruin geworden. Het is heel bijzonder als je later nog eens terugkomt en je dan een glaasje Seven-Up krijgt aangeboden. Je beseft dan dat deze mensen speciaal voor jou deze fles hebben gekocht. Dit zouden ze voor henzelf nooit kopen.
Naast het klussen bij gezinnen thuis en het hout zagen voor de toiletgebouwen, is er ook een supermooie groentekas gebouwd.
We bewaren hele mooie herinneringen aan deze indrukwekkende reis. U heeft misschien ook gehoord dat we ook iets heel verdrietigs hebben meegemaakt tijdens deze reis. Eén van de jongeren, Josephine Roth, is plotseling overleden. U begrijpt dat de reis daarna heel anders is verlopen. Een gedeelte van onze groep is naar huis gegaan, een gedeelte is gebleven en heeft het project verder afgemaakt. World Servants blijft voorlopig nog actief in het dorp door erop toe te zien dat wat we gestart hebben ook wordt afgemaakt.
We danken u heel hartelijk voor al uw giften voor dit project en in het bijzonder de Diaconie van de Remigiuskerk.
Groetjes, Jana en Noömi van Doorn
